Josien Lucassen (recensent voor Draaiomjeoren.com) vult het verhaal van Rob Chevallier aan met haar indrukken over de eerste en de tweede set.
In die eerste set was goed te zien en te horen hoe sterk dit trio is. Oogcontact hebben ze niet veel. Maar er is veel meer dan dat. Op ieders gevoel en met hun hele lijf vullen ze elkaar aan en voelen ze elkaar. Er zijn onzichtbare lijntjes naar elkaar toe getrokken.
De tweede set wordt gespeeld met drie gasten, studenten van het conservatorium ArtEZ. Braam is hoofd van de afdeling Jazz & Pop binnen ArtEZ hogeschool voor de kunsten. De middag voor het concert gaf het trio al een workshop voor deze studenten. Dit in het kader van een serie van acht masterclasses, die de studenten zelf hebben bedacht en vastgesteld.
Faggotiste Dana Jessen is de initiatiefneemster van meerdere solo's. Ze lijkt veel zelfvertrouwen te hebben in het doorzetten van de improvisatie. Zo neemt ze het rietje van haar instrument af, om het in haar hand te nemen en erop te spelen alsof ze zich in een vogelrijke omgeving begeeft. In het tweede nummer neemt ze zelfs even de leiding, vol passie en middels circular breathing. Benjamin Tai Trawinski speelt op contrabas. Tijdens 'Q28' vullen hij en De Joode elkaar erg goed aan. Soms wat voorzichtig, maar in ieder geval stimulerend. Trawinski en Braam hebben een uitdagend (in tempowisselingen) en humoristisch spel met elkaar. Bob van Luijt - op vijfsnarige akoestische basgitaar - heeft een bijzonder geluid; hij speelt virtuoos en warm, alleen de kracht ervan komt niet altijd op zijn plek terecht. Van Luijt is het meest zoekende binnen het experimentele samenspel. In één thema is hij sterker aanwezig. Op zijn manier zet hij interessant gekozen noten neer. Vatcher speelt hier - zo creatief als hij kan zijn - uitstekend op in.
Er wordt door de drie gastmusici geëxperimenteerd, alleen lijkt het er soms op dat ze daarin niet helemaal durven door te zetten. Dat blijkt bijvoorbeeld tijdens het laatste nummer, waarin het trio het initiatief vol neerlegt bij de gasten. Jammer genoeg wordt de geboden ruimte, die open ligt voor solo's, nauwelijks aangegrepen.
Trio BraamDeJoodeVatcher speelt in deze set bewust zachter op momenten en moedigt de gastspelers aan. Het trio blijkt te zijn weggelegd voor dit soort gastbijdragen, waarmee het vol respect, openheid en vrijheid omgaat.
Josien Lucassen
En Maarten van de Ven maakte ook foto’s. Die kunt U zien door op de volgende link te klikken.
